Mér fannst svo sniðugt þegar hún Hafrún skrifaði um sig, til hamingju að vera guðmóðir

Þetta verð aðeins lengra hjá mér, ég ætla að skrifa hvað er búið að gerast hjá mér síðan ég kom úr húsó.
Þetta er pínu drama en ég vona að þið nennið að lesa þetta allt.
Ég fór að vinna í 10-11 sem var bara mjög fínt og ég kynntist strák stuttu seinna á árshátíð hjá 10-11, þegar ég fór að hitta hann þá fór ég að minnka við matarskammtana hjá mér, ég gleymdi bara að borða því að ég var að vinna svo mikið og þegar ég var ekki að vinna þá var ég hjá honum í Reykjavík, þetta var allt svo spennandi

Stuttu eftir það þá fer ég út í anorexiu, mér fannst alltaf eina og ég ætti að vera grennri fyrir hann þótt að hann vildi hafa mig með eitthvað utan á mér og þá fór allt niður á við, ég borðaði ekki í nokkra daga, ég lyfði bara á sígarettum og burner (hjálpar líkamanum að brenna meira) ég fór að búa með kærasta mínum 7 mánuðum eftir að við byrjuðum saman og fór þá að vinna í 10-11 í bænum og fór líka í skóla, ég var í skóla frá 8-12 og svo fór ég beint að vinna í 12 tíma og svo þegar ég kom heim þá þurfti maður að taka til og læra og þegar ég var ekki að vinna þá var ég bara að vinna upp námsefnið í skólanum og þetta gekk svona þangað ég hneig bara niður af þreytu og þá var ég komin í þunglyndi (skemmtilegt tímabil) ég bjó með honum í mánuð eftir það áður en ég flutti aftur heim. Eftir árs samband þá hættum við saman og ég flutti til systur minnar og þá fer ég í búlimíu og verð ennþá veikari, eftir það þá verð ég bara fastagestur upp á spítala til að fá næringu í æð, ég lennti í hjartastoppi þegar ég fór að skemmti mér, líkaminn þoldi ekki meir og hjartað stoppaði oftar en einu sinni það kvöld, ég veit ekki hvernig ég lifði það ef en þetta var sagt mér. Þetta stoppaði mig samt ekki ég hætti ekki, ég hætti nokkrum mánuðum seinna, þegar ég loksins hætti þá missi ég litla bróður minn 13 ára gamlan, 17 maí 2006 þá vakna ég við það að mamma er að gráta og þegar ég kem fram þá segir mamma við mig að tékka hvort Pétur Snær andi og ég fór inn í herbergi til hans og þá var hann meðvitundalaus og ég byrjaði að blása í hann en það gekk ekki og eitthvað eftir að hann fer á spítalann þá er okkur tilkynnt að hann sé dáin versti dagur ævi minnar. Eftir þetta þá fór ég loksins að hugsa og sagði við mig hingað og ekki lengra, þá fór ég virkilega að taka mig á. Eftir að ég kemst í kjörþyngd þá verð ég ólétt eftir minn fyrrverandi, 23 mars 2007 eignaðist ég yndislega dóttur sem heitir Emma Karín og ég er farin að búa, núna er allt yndislegt, mér gengur svo miklu betur, ég bý ennþá í Sandgerði með systur minni.
Ég vona að þið hafið nennt að lesa þetta allt, fyrir þá sem kláruðu klappa ég

Kveðja Helena Sirrý